Oi Anthropoi Tou Limaniou

Paroles de « Oi Anthropoi Tou Limaniou »

Verse

Στον λιμένα οι άνθρωποι μένουν όσο η νύχτα,
Κι όταν αναχωρούν τα σκάφη, η ψυχή τους αναμένει,
Με τα σύννεφα που μετακινούνται στον ουρανό,
Και οι ανέμοι τραγουδούν τις ιστορίες τους που αφήνουν.

Verse

Οι σκηνές από πλαστό ξύλο πλένουν τις αναμνήσεις,
Η θάλασσα πλένει τα λησμονημένα όνειρα,
Κι οι λόφοι παρατηρούν τις κρατήρες των πλοίων,
Ανάμεσα στα βήματα των πατών που χορεύουν σιγά-σιγά.

Chorus

Στην παλιά πέτρα η ελπίδα γυαλίζεται,
Οι άνθρωποι του λιμένα στην μακριά σιγή μένουν,
Αναμεταδίδουν τις φωνές και τις ελπίδες τους,
Στην παλιά πέτρα η ελπίδα γυαλίζεται.

Bridge

Κάτω στην αβυσσό του παρελθόντος αναζητούν,
Η φωτεινή φωτιά της καθημερινής αμήχανης,
Η θάλασσα βάζει τα σύννεφα να την ακολουθούν,
Στις ακτές της αλήθειας, οι όνειροι της νύχτας γεννιούνται.

Chorus

Στην παλιά πέτρα η ελπίδα γυαλίζεται,
Οι άνθρωποι του λιμένα στην μακριά σιγή μένουν,
Αναμεταδίδουν τις φωνές και τις ελπίδες τους,
Στην παλιά πέτρα η ελπίδα γυαλίζεται.

Outro

Οι άνθρωποι του λιμένα βλέπουν το νέο πρωί,
Με τις μακρινές ανατολές και τις νέες ελπίδες,
Στην παλιά πέτρα η ελπίδα γυαλίζεται,
Κι ο λιμένας λέει αντίο στους παλαιούς και ανατριχιάζει.