O Chronos Stin Petra

Paroles de « O Chronos Stin Petra »

Verse

Η πέτρα κρύβει τον χρόνο της
Στη σκιά του δρόμου μου
Μια χαραγμή λεπτή σαν νήμα
Τρέχει στο πλάι μου
Το χέρι μου δεν την αγγίζει
Αλλά την ξέρει καλά
Στο άγγιγμα της ρωγμής
Ζει η μνήμη της αίθουσας

Chorus

Ο χρόνος κόβει σιωπηλά
Στo πετρώδες δέρμα
Δεν ακούγεται η πεταλιά
Που κυλάει στο κατώφλι
Το παχί το ήλιο περνάει
Και ξεθωριάζει το σκούρο
Η πέτρα μένει αναλλοίωτη
Στο τέλος του κόσμου

Verse

Μια σκόνη λευκή σαν γυαλί
Σε καλύπτει αργά
Το άγγιγμα του αέρα
Σε κάνει να γίνεσαι λυτή
Δεν υπάρχει χτένα εδώ
Για να σου τραβήξει τις άκρες
Μόνο το βάρος των εποχών
Σε καθορίζει και σε διαλύει

Chorus

Ο χρόνος κόβει σιωπηλά
Στo πετρώδες δέρμα
Δεν ακούγεται η πεταλιά
Που κυλάει στο κατώφλι
Το παχί το ήλιο περνάει
Και ξεθωριάζει το σκούρο
Η πέτρα μένει αναλλοίωτη
Στο τέλος του κόσμου

Outro

Μόνος ο αέρας περνάει
Άραγε θα χαθείς τελείως
Για να γίνεις απλά χώμα
Στο κάτω μέρος των πατινιέρες
Ή θα μείνεις μόνο στη σκόνη
Που δένει τους τοίχους
Όχι για να σε θυμηθούμε
Αλλά για να σε ξαναβρούμε εκ νέου